Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

Τα δώρα και τα λεφτά του αρραβώνα επιστρέφονται μετά τη διάλυση του


Την επιστροφή δώρων και χρημάτων στην περίπτωση διάλυσης... 
αρραβώνα αποφάσισε ο Άρειος Πάγος, καθώς παραβιάζονται οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Αφορμή αποτέλεσε η προσφυγή πρώην υποψήφιου γαμπρού στη δικαιοσύνη με την οποία ζητά να του επιστραφούν τα χρήματα, μαζί με του νόμιμους τόκους, που έδωσε στην πρώην μνηστή του για την αποπεράτωση της ημιτελούς οικίας της.
Το ζευγάρι αρραβωνιάστηκε το 2000 με ρητές αμοιβαίες υποσχέσεις γάμου, με τον υποψήφιο γαμπρό να δίνει στη σύντροφο του το ποσό των 32.400 ευρώ, αφού προηγουμένως πήρε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα για να ολοκληρώσει τις εργασίες του σπιτιού της στο οποίο και θα διέμεναν.


Όμως μετά από λίγο εκείνη διέλυσε τον αρραβώνα με συνέπεια ο άνδρας να απαιτεί την επιστροφή των χρημάτων του.
Οι αρεοπαγίτες (απόφαση 844/2011), οι οποίοι έκριναν ότι η εφετειακή απόφαση που δικαίωσε τον πρώην μνηστήρα είναι ορθή και η αγωγή του νόμιμη, τονίζουν ότι η πρώην μνηστή μετά τη διάλυση του αρραβώνα έγινε "αδικαιολόγητα πλουσιότερη σε βάρος της περιουσίας του πρώην αρραβωνιαστικού της".

Υπογραμμίζουν, μάλιστα, ότι δεν ήταν αναγκαίο στην αγωγή να αναφέρεται πώς δαπανήθηκε το επίμαχο ποσό, αφού ο πλουτισμός της πρώην αρραβωνιαστικιάς "επήλθε με την αποφυγή μείωσης της περιουσίας της" κατά το ποσό της δωρεάς των 32.400 ευρώ, με σκοπό την αποπεράτωση της κατοικίας της. Και δεν ενδιαφέρει το δικαστήριο ποιος από τους δύο (μνηστή ή αρραβωνιαστικός) προέβη στις δαπάνες αγοράς των υλικών και ποιος πλήρωνε τους εργατοτεχνίτες για την αποπεράτωση της ημιτελούς κατοικίας.


Παράλληλα, το δικαστήριο δεν δέχθηκε τους ισχυρισμούς της πρώην αρραβωνιαστικιάς, ότι:

1) Δεν συνήφθη σύμβαση μνηστείας, αλλά συμφωνία ελεύθερης συμβίωσης, καθώς είχε θέση ως προϋπόθεση προοπτικής γάμου τη μετάθεση του πρώην μνηστήρα της στην Πάτρα και την αποδοχή της δημιουργίας οικογένειας, 2) το ποσό που κατέβαλε για τη αποπεράτωση της κατοικίας της ήταν πολύ μικρότερο από αυτό τον 32.400 ευρώ που αναφέρει στη αγωγή του, 3) οι επίμαχες δαπάνες για τη αποπεράτωση του σπιτιού δεν έγιναν με την προοπτική του γάμου, αλλά για λόγους αβροφροσύνης, εντυπωσιασμού και επίδειξης του υποψήφιου γαμπρού και 4) τα δώρα και οι παροχές του τέως μνηστήρα δεν έγιναν με πρόθεση αναζήτησής τους.


Στη δικαστική απόφαση επισημαίνεται, ακόμη, ότι η υπαναχώρηση από τη σύμβαση μνηστείας με μονομερή ρητή ή σιωπηρή δήλωση τους ενός από τα δύο μέρη, η οποία μπορεί να γίνει και χωρίς να υπάρχει κάποιος σπουδαίος λόγος, "δημιουργεί αμοιβαία υποχρέωση απόδοσης των ληφθέντων λόγω δωρεών ή ως συμβόλων μνηστείας", σύμφωνα με τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, καθώς "λογίζεται ότι δόθηκαν υπό την προϋπόθεση του μέλλοντος γάμου".

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ!!!


ΕΠΙΛΟΓΟΣ                                                                                                        σελ.156

Μετά απ’  όσα διαβάσαμε (για να σπάσουμε πλάκα, κάποιοι θα κλαίνε, αλλά μιλάμε πάντα για το 90%, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα!) βγαίνει αβίαστα το εξής συμπέρασμα. Για να γίνετε, φιλαράκια, κερατάδες σεσημασμένοι, πρέπει πρώτα να παντρευτείτε. Μετά το γάμο, σχεδόν όλες βγάζουν γλώσσα και αποκτούν δικαιώματα και το σημαντικότερο οικονομικά. Κανένα ξύπνιο γκομενάκι δεν ρισκάρει να κερατώσει πριν, διότι ενδέχεται να μην παντρευτεί ποτέ, άρα δεν θα ’χει και κανένα οικονομικό όφελος.
Σας προτείνω λοιπόν: Όχι βιαστικούς γάμους! Να συζείτε τουλάχιστον μια 50ετία και μετά ν’  αποφασίζετε! Εν ανάγκη κάντε προγαμιαίο συμβόλαιο. Για να μην έχετε μετα-γαμικές περιπέτειες. Μπορείτε επίσης να κάνετε και το τεστ γάμου. Βάζεις κάποιον δικό σου –που δεν τον ξέρει το γκομενάκι– και της την πέφτει. Παρουσιάζεται πλούσιος, της λέει ότι την έχει ερωτευτεί, ότι έχει ένα εκατομμύριο ευρώ στην τράπεζα και μεγάλη περιουσία, θα κάνουν μαζί δουλειές, της λέει ότι θέλει να την παντρευτεί. Αν το γκομενάκι δεν σου φύγει, προχώρα. Αν και πιστεύω ότι δεν θα παντρευτείς εσύ ποτέ! Όταν ο άλλος παίζει μ’  εκατομμύρια! Εκτός κι αν σου τύχει καμιά σκοτωμένη, απελπισμένη, στις εκπτώσεις! Θυμήθηκα κι ένα χαριτωμένο περιστατικό. Λέει ο πεθερός στο γαμπρό που ’ναι σκατοκέφαλος, όπως κι ο ίδιος! «Δεν φταις εσύ μωρέ, εγώ φταίω, που σου την έδωσα. Αλλά… δεν την ήθελε κανένας άλλος!!!»
Καλό, εεεεεεεεεεε;
Να ξέρετε, πάντως, ότι οι ωραίοι τύποι είναι πάντα νικητές, γι’  αυτό το λόγο, πρέπει να γίνεται όλοι ω­ραίοι. Ό,τι και να κάνουν κάποιες γυναίκες, «αυτοκτονώντας» στην ουσία, στο τέλος η νίκη είναι δική σας. Και να γιατί: ας πάρουμε μια οποιαδήποτε γυναίκα, που συζεί ή είναι παντρεμένη μ’  έναν ωραίο τύπο (και το ωραίος είναι σχετικό, μπορεί να είναι καλός, ξηγημένος, συμπονετικός, μάγκας, γνήσιος άντρας) και τελικά κάποια στιγμή του κάνει τη λαμογιά από μαλακία της, κι αυτός την διώξει. Είναι σίγουρο ότι αυτή μετά από λίγο καιρό μετανιώνει, αλλά είναι πλέον αργά, αφού ποτέ ένας «ωραίος» δεν γυρίζει πίσω. Από τη στεναχώρια, την τσαντίλα, αλλά και την καψούρα της, που εσύ την έστειλες, το ρίχνει στα …… με κάποιους γκόμενους μιας βραδιάς, για να επιβεβαιωθεί σαν γυναίκα. Έτσι, κάποια στιγμή, αφού περάσουν πολλοί και διάφοροι τύποι, αλλά δεν της κάθεται κανείς, μένει μόνη συναισθηματικά, φοβάται, κι αποφασίζει να ζήσει κατ’  ανάγκη με κάποιον, πατσαβούρα, που μπορεί να μη γουστάρει ποτέ. Ίσως σιχαίνεται ακόμα και να κάνει έρωτα μαζί του.
Αλλά θα τον τρώει στη μάπα μια ζωή, γιατί δεν την παίρνει να ξανακάνει λαμογιά, μην την πιάσει και τελικά μείνει μόνη!
Πλην όμως, δεν θα ’ναι ποτέ ευτυχισμένη, όπως τότε που ζούσε μαζί σου!
Έτσι, φιλαράκο, την εκδίκησή σου την πήρες χωρίς να το ξέρεις, αφού θα σκέφτεται εσένα μια ζωή και θα ’ναι φρικαρισμένη!!!
Τέλος, να ξέρετε ότι οι γυναίκες που έχουν «παίξει» με πολλούς άντρες, έχουν πωρωθεί, έχουν χάσει την ικανότητα να νιώθουν «ευγενικά αισθήματα», ό,τι και να σας πουν υποκρίνονται, προσποιούνται, τα ίδια που έλεγαν στους προηγούμενους, τα ίδια θα πούνε και στους επόμενους, το παίζουν ερωτευμένες-αδικημένες, παρουσιάζονται σαν θύματα περιφερόμενες δεξιά κι αριστερά, ενώ τις ενδιαφέρει μόνο το χρήμα και το πως θα περάσουν μ’ όποιον να ’ναι καλά. Έχουν γίνει πλέον άτομα χωρίς ηθικούς φραγμούς, ξέρουν ότι δεν μπορούν να αγαπήσουν, αλλά ούτε και θα αγαπηθούν ποτέ. Έτσι, γίνονται σκληρές, φθονερές, εκδικητικές, νόμιζαν ότι ήταν κάτι, έχοντας μια αρρωστημένη υπερεκτίμηση για τον εαυτό τους και στο τέλος καταλαβαίνουν ότι δεν είναι τίποτα. Νιώθοντας μια αγιάτρευτη πίκρα από το αίσθημα αβεβαιότητας αλλά και κατωτερότητας που τις διακατέχει, ζηλεύουν την ευτυχία των άλλων, μισώντας ουσιαστικά τους άντρες, θεωρώντας τους υπεύθυνους για την αποτυχία τους. Ξέρουν ότι όσο είναι ακόμα «όμορφες» έχουν μόνο «παρόν» που κάποια στιγμή θα χαθεί, δε θέλουν να θυμούνται τίποτα από το «παρελθόν» και δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από το «μέλλον». Σαν έσχατη λύση επιδιώκουν τη γέννηση ενός τουλάχιστον παιδιού με ή χωρίς γάμο, αποκτώντας τον τίτλο της μητέρας, δικαιολογώντας την ύπαρξή τους, ζητιανεύοντας τη συμπάθεια του κόσμου!
Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Να ζει κανείς ή να μη ζει, «χωρίς αγάπη», ιδού η απορία. Αλλά ας μη φιλοσοφούμε τώρα, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. «Φιλοκαλούμεν γαρ μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας!»
Α! Ξέχασα το πιο σημαντικό.
Ο Σ.Ε.Κ. παρακαλεί όλα τα υποψήφια μέλη του να έχουν αυτοσεβασμό κι αξιοπρέπεια και να χρησιμοποιούν με μέτρο τις κτητικές αντωνυμίες. Όλοι σχεδόν λέτε με υπερηφάνεια στην παρέα: «Εμένα η γυναίκα μου!» Ή «πήγα με τη γυναίκα μου!» Ή «η γυναίκα μου είναι πρώτη μαγείρισσα, έβαλε το κεφαλάκι στο φούρνο!» κ.λπ. Μόλις όμως την πιάσετε με τον γκόμενο, αρχίζετε τα βρισίδια. «Η πουτάνα, η έτσι, η αλλιώς, θα τη σκίσω». Τι να σκίσεις, ρε Λάκη, άλλος το ’σκισε. Ηρέμησεεε, ψυχραιμία, κρατήσου. Εντάξει, κάποια στιγμή μπορεί να νόμιζες ότι ήταν δικιά σου, ίσως όμως και κάποιου άλλου. Αύριο, μπορεί να ’ναι του άλλου, αλλά και όλων μας. Ίσως έπεσες σε μονογαμική, αλλά με  ειδικές ανάγκες! Το ’χουμε δει κι αυτό. Τι να κάνουμε τώρα; Ας πρόσεχες. Για το λόγο αυτό, σεβασμό! Όχι, μου!
Ωστόσο, μπορείτε να χρησιμοποιείτε κτητικές αντωνυμίες για κάτι που σίγουρα σας ανήκει. Μπορείτε να πείτε π.χ. «το πουλί μου». Πράγματι, αυτό είναι δικό σου, μαζί γεννηθήκατε, μαζί κάνετε τη δουλειά, μαζί κατουράτε, μαζί θα πεθάνετε. Πιστεύω, παλικάρια μου, ότι συνεννοηθήκαμε. Για όποιες άλλες απορίες σας, απευθυνθείτε στο Σ.Ε.Κ. Και κάτι ακόμα. Στο επόμενο βιβλίο μας «Κοντσέρτο για κερατούδες», είμαστε υποχρεωμένοι ν’  αποκαταστήσουμε τα γυναικάκια, τα οποία στην ουσία μας αγαπάνε, βγάζοντας στη φόρα τις λαμογιές των αντρών, των ΕΜΜΗΝΑ-ΡΑΔΩΝ των ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΩΝ.
Εις το επανιδείν λοιπόν.
                                                Α…..γαπηθείτε.


 Απίστευτος επίλογος στη σελ. 156 από το βιβλίο “Κοντσέρτο για Κερατάδες” τον οποίο μας τον έστειλε αναγνώστης του blog, ο οποίος το διάβασε στις διακοπές του και τρελάθηκε από τα γέλια. Περιμένουμε “Κοντσέρτο για Κερατούδες” για να γελάσουμε κ’ άλλο.
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
http://www.sek-ae.gr    e-mail: info@sek-ae.gr ΤΗΛ.6981477675



Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

12 σοφές κουβέντες για μπαμπάδες

12 σοφές κουβέντες για μπαμπάδες
1. Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και μένα στον κήπο. Η μάνα μας έβγαινε έξω και φώναζε: "θα χαλάσετε το γκαζόν!". Κι εκείνος της απαντούσε: "Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόρια μεγαλώνουμε!" - Harmon Killebrew

 2. Υπάρχουν τρία στάδια στη ζωή ενός άνδρα: Πρώτο στάδιο: να πιστεύει στον Αη-Βασίλη. Δεύτερο στάδιο: να μην πιστεύει στον Αη-Βασίλη. Τρίτο στάδιο: να είναι ο ίδιος Αη-Βασίλης. - Ανώνυμος

3. Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι ν΄ αγαπάει τη μάνα τους - Theodore M. Hesburgh

4. Oταν έλθει η εποχή που ένας άντρας αντιλαμβάνεται πως μάλλον ο πατέρας του είχε δίκιο για χιλιάδες πράγματα, συνήθως έχει ο ίδιος ένα γιο που τον θεωρεί λάθος! - Charles Wadsworth

5. Υποτίθεται πως κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Χρειάζεται όμως κάτι παραπάνω για να γίνει "μπαμπάς" - Ανώνυμος

6. Οταν ήμουν έφηβος 14 ετών, ο πατέρας μου ήταν τόσο αλαζόνας που δεν τον άντεχα λεπτό. Περιέργως, όταν έφτασα τα 21 ένιωσα μεγάλη έκπληξη από το πόσο πολλά κατάφερε να μάθει μέσα σε επτά μόλις χρόνια! - Μαρκ Τουαίν

7. Πραγματικά πλούσιος είναι ο άντρας που έχει παιδιά που τρέχουν να χωθούν στην αγκαλιά του, ακόμα κι όταν τα χέρια του είναι άδεια- Ανώνυμος

8. Δεν έχει τόση σημασία ποιος ήταν αληθινά ο πατέρας μου, αλλά ποιος θυμάμαι εγώ πώς ήταν - Anne Sexton

9. Eίναι όντως αξιέπαινο να πάει ένας πατέρας τον γιο του για ψάρεμα. Υπάρχει όμως ένα ιδιαίτερο μέρος στον παράδεισο για τον πατέρα που θα πάει την κόρη του για ψώνια - John Sinor

10. Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα - Jonas Salk

11. Mπαμπάδες, αγαπήστε κι αποδεχτείτε τα μέλη της οικογένειάς σας γι΄ αυτό που πραγματικά είναι, ακόμα κι αν η προσωπικότητά τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας. Τα κουνέλια δεν πετούν, οι αετοί δεν κολυμπούν, οι γάτες δεν έχουν φτερά. Σταματήστε τώρα τις συγκρίσεις. Υπάρχει άφθονος χώρος για όλους στο δάσος! - Chuck Swindoll

12. Τα στάδια στη ζωή ενός ανθρώπου:
4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!
7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!
8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τελικά και τόσα πολλά.
12 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τι του γίνεται.
14 ετών: Ο πατέρας μου? Ασε καλύτερα!
21 ετών: Ωχ πάλι αυτός μπροστά μου!
25 ετών: Κάτι ξέρει για το θέμα ο πατέρας μου αλλά όχι και πολλά πράγματα. 
30 ετών: Θα πρέπει να μάθω τι ξέρει ο πατέρας μου για το θέμα.
35 ετών: Πριν αποφασίσουμε ας ζητήσουμε και τη γνώμη του μπαμπά.
50 ετών: Τι άραγε να πίστευε ο πατέρας γι΄ αυτό?
60 ετών: Τελικά ο πατέρας μου είχε τεράστια εμπειρία!
65+ετών: Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας! - Ανώνυμος

Εφηβεία και παραβατική συμπεριφορά



Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/07/2011
Συντάκτης: Μηλιόρδου Χρυσή (Ψυχολόγος , Μ.Sc.)

Οι εκάστοτε έφηβοι αποτελούν την ελπίδα όλων μας για ένα καλύτερο αύριο, για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς που δεν θα επαναλάβει τα λάθη των προηγούμενων. Αυτή η ελπίδα, όμως, κλονίζεται όταν συναντώνται περιστατικά εφηβικής παραβατικότητας, τα οποία ολοένα και πληθαίνουν.
Το πρόβλημα της εφηβικής παραβατικότητας είναι πολυδιάστατο και εξαρτάται από τη συνολική δράση πολλών τομέων είτε, προσωπικών, ειτε οικογενειακών, είτε της ίδιας της δομής της κοινωνίας που ζούμε. Συμπεριφορές που μπορούν να χαρακτηριστούν παραβατικές αφορούν τη μη τήρηση των άγραφων αλλά και των γραπτών νόμων και συνήθως είναι η κλοπή, η χρήση ναρκωτικών ουσιών, η υπερβολική κατανάλωση αλκόολ, η οδήγηση χωρις δίπλωμα, η άσκηση βίας κτλ.
Οι λόγοι που οι νέοι που διατρέχουν κίνδυνο να αναπτύξουν παραβατική συμπεριφορά ποικίλλουν. Αρχικά, σημαντικό ρόλο παίζουν οικονομικοί και κοινωνικοί παράγοντες. Φαινόμενα όπως η οικονομική κρίση, η πολιτική αστάθεια αλλά και η αποδυνάμωση θεσμών συνδέεται άρρηκτα με την αύξηση της πιθανότητας συμμετοχής των νέων σε εγκληματική δραστηριότητα.
Άλλοι παράγοντες είναι οι πολιτισμικοί. Ο εκσυγχρονισμός κάποιων παραδοσιακών κοινωνιών και οι απότομες αλλαγές μπορεί να μεταβάλλουν και τις αντιλήψεις των νέων για την πραγματικότητα. Τα καταναλωτικά πρότυπα που δημιουργούνται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι πολύ πέρα από τις ικανότητες των περισσότερων οικογενειών να επιτευχθούν. Δεν είναι λίγοι οι νεαροί που συλλαμβάνονται για κλοπή ώστε να αποκτήσουν μετρητά και να απολάυσουν έστω και για λίγο τον τρόπο ζωής που προβάλλεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ένας ακόμη παράγοντας θεωρείται η αστικοποίηση. Τα υψηλά ποσοστά νεανικής εγκληματικότητας κυρίως εμφανίζονται σε αστικές κοινωνίες καθώς τα χαρακτηριστικά του αστικού περιβάλλοντος είναι ευνοϊκά για την ανάπτυξη τέτοιου είδους μορφών συμπεριφοράς που απορρέουν κυρίως από την αποδυνάμωση των πρωτογενών κοινωνικών σχέσεων, του ελέγχου, και την τάση προς την ανωνυμία. Εδώ οφείλουμε να αναφέρουμε τον καταλυτικό ρόλο της οικογένειας. Σύμφωνα με μελέτες τα παιδιά που λαμβάνουν τη σωστή επιτήρηση των γονέων είναι λιγότερο πιθανό να εμπλακούν σε εγκληματικές δραστηριότητες. Αντιθέτως οι συνθήκες σε μία δυσλειτουργική οικογένεια, που χαρακτηρίζεται από συγκρούσεις, ανεπαρκή άσκηση γονικού ελέγχου, ασθενείς εσωτερικούς δεσμούς και πρόωρη απονομή αυτονομίας στο παιδί συνδέονται πολλές φορές  με την παραβατικότητα. Οι σταδιακές αλλαγές που υπόκειται μάλιστα ο κοινωνικός θεσμός της οικογένειας, όπως η αύξηση των μονογονεϊκών οικογενειών είναι εξίσου υπεύθυνες. Για παράδειγμα ένα αγόρι μεγαλωμένο σε μία μονογονεϊκή οικογένεια από την οποία ο πατέρας απουσιάζει μπορεί να οδηγηθεί σε αναζήτηση προτύπων αρρενωπότητας σε παραβατικές ομάδες συνομιλήκων του. Βασικό, άλλωστε, χαρακτηριστικό αυτών των ομάδων είναι ο ορισμός ανδρικών ρόλων και η συμβολή στην απόκτηση χαρακτηριστικών, όπως η σκληρότητα και η δύναμη. Επιπρόσθετα, ρόλο παίζει και η οικονομική κατάσταση της οικογένειας. Οι έφηβοι από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα συχνά αισθάνονται αποκλεισμένοι και για να βελτιώσουν την κατάστασή τους μπορεί να επιλέξουν την ένταξη σε μία νεανική παραβατική ομάδα. Αυτές οι ομάδες παρέχουν ίσες ευκαιρίες σε όλα τα μέλη, ευνοϊκά διαχωρίζοντας τους εαυτούς τους από το σχολείο και την οικογένεια, όπου τα ανώτερα μέλη είναι κυρίως ενήλικες.
Ο αποκλεισμός είναι ακόμη ένας παράγοντας που ωθεί τους νέους στην παραβατική συμπεριφορά. Πιο συγκεκριμένα, ο αποκλεισμός ορισμένων ομάδων αυξάνει προοδευτικά τη συσσώρευση των εμποδίων, την κρίση ταυτότητας και τη ρίξη κοινωνικών δεσμών. Η ανακούφιση λοιπόν που δυστυχώς δεν προσφέρεται από κάποια κοινωνική υπηρεσία ασφαλείας, χαρίζεται απλόχερα στους νέους οι οποίοι εντάσσονται σε κάποια παραβατική συμμορία. Αισθάνονται ότι εντάσσονται και γίνονται αποδεκτοί από ένα σύνολο ατόμων, ομαδοποιούνται και αποκτούν το αίσθημα της ασφάλειας και της προστασίας. Επιπρόσθετα, αναπτύσσουν την γνώση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και έχουν ίση θέση και ίσες ευκαιρίες με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Η συμμετοχή τους στη χρήση ή τη διακίνηση ουσιών είναι αναπόφευκτη μετά την ένταξη σε μία τέτοια ομάδα.
Άλλος ένας παράγοντας που παίζει ουσιαστικό ρόλο είναι αυτός των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τόσο η τηλεόραση όσο και οι ταινίες, προωθούν την έννοια της απονομής δικαιοσύνης μέσω της φυσικής εξόντωσης των εχθρών. Έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι νέοι παρακολουθώντας τη βία τείνουν να συμπεριφέρονται περισσότερο επιθετικά. Τα θεάματα βίας και η επιθετική ενέργεια μπορούν εύκολα να μεταφερθούν στην καθημερινή ζωή ωθώντας τους εφήβους να την ασκήσουν προσωρινά ή μόνιμα από αρκετές ώρες ως αρκετές μέρες. Οι νέοι που εκτίθενται καθημερινά στα προγράμματα βίας αρχίζουν να τη χρησιμοποιούν και οι ίδιοι θεωρώντας ότι είναι ένας τρόπος αποκατάστασης της δικαιοσύνης.
Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη η πολιτεία να διαθέσει χρόνο και να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στο φαινόμενο της εφηβικής παραβατικότητας κάνοντας ό,τι είναι δυνατόν για να την καταπολεμήσει. Το όφελος είναι διπλό: Πρώτον, λιγότεροι νέοι στους δρόμους που κάνουν χρήση ουσιών, προκαλούν ατυχήματα στην άσφαλτο και διαπράττουν ληστείες και δεύτερον, λιγότεροι απεγνωσμένοι γονείς που παρακολουθούν τα παιδιά τους να οδεύουν προς μία σκοτεινή κατεύθυνση από την οποία χωρίς τη συμβουλή κάποιου ειδικού είναι δύσκολο να τα φέρουν πίσω.

Το επίδομα πολυτέκνου χορηγείται και στον πατέρα που έχει τέσσερα παιδιά από διαφορετικούς γάμους


Το επίδομα πολυτέκνου χορηγείται και στον πατέρα που έχει τέσσερα παιδιά από διαφορετικούς γάμους, εφόσον αυτός έχει την ...
αποκλειστική ευθύνη της διατροφής των τέκνων αυτών και η δε μητέρα δεν λαμβάνει το επίδομα, αποφάνθηκε ο Άρειος Πάγος, ενώ έκρινε ότι η σχετική νομοθετική ρύθμιση είναι συνταγματική. Για το λόγο αυτό υποχρέωσε τον Οργανισμό Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) να καταβάλλει το επίμαχο επίδομα στον πατέρα των τεσσάρων τέκνων.

Οι αρεοπαγίτες στην υπ' αριθμ. 753/2011 απόφασή τους υπογραμμίζουν ότι ο Ν. 2163/1993 (τροποποίησε το Ν. 1892/1990) που προβλέπει τη χορήγηση του επίμαχου επιδόματος και στον πατέρα που έχει τέσσερα παιδιά από διαφορετικούς γάμους, δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας, υπό την έννοια ότι "η μητέρα δικαιούται το επίμαχο επίδομα με μόνη την προϋπόθεση ότι είναι πολύτεκνη χωρίς να απαιτείται η συνδρομή στο πρόσωπό της μιας επιπλέον προϋποθέσεως, δηλαδή της αποκλειστικής διατροφής των τέκνων της, εν αντιθέσει με τον πατέρα, για τον οποίο δεν αρκεί η ιδιότητα του πολυτέκνου αλλά απαιτείται επιπλέον να έχει αυτός την αποκλειστική ευθύνη της διατροφής των τέκνων του".

Και αυτό -συνεχίζουν οι δικαστές- γιατί το επίμαχο επίδομα "παρέχεται, κατ' αρχήν, στη μητέρα, ενόψει του ιδιαίτερου ρόλου της στην οικογένεια και ειδικότερα στην ανατροφή των παιδιών της, σε αντιστάθμισμα της απώλειας εισοδήματός της από εργασία ή τυχόν επιπλέον εργασία και σύνταξη, που συνεπάγεται η ενασχόλησή της με περισσότερα παιδιά".

Και για τη μητέρα όμως -τονίζεται στην αρεοπαγιτική απόφαση- "η καταβολή του επιδόματος προϋποθέτει όχι μόνον την ιδιότητά της ως πολύτεκνης αλλά την παρουσία της κοντά στα πολλά παιδιά της".

Ειδικότερα, "στις νομοθετικές διατάξεις προβλέπεται ότι και αυτή στερείται το επίδομα αν εγκαταλείψει υπαιτίως τα παιδιά της και διακόψει τη συγκατοίκησή της με αυτά, επισημαίνεται στην απόφαση, η οποία προσθέτει: "Στην τελευταία αυτή περίπτωση το επίδομα χορηγείται σε όποιον αναλάβει την κύρια ή αποκλειστική διατροφή των παιδιών". Σκοπός, δηλαδή, του νομοθέτη -αναφέρουν οι αρεοπαγίτες- "είναι να λαμβάνει το επίδομα κατ' αρχήν η μητέρα, εφόσον αυτή βρίσκεται κοντά στα παιδιά της, άλλως το επίδομα το λαμβάνει το πρόσωπο εκείνο το οποίο συντηρεί την πολύτεκνη οικογένεια, προκειμένου να διατηρήσει κατά το δυνατόν, την οικογενειακή συνοχή και την ενότητα μεταξύ των αδελφών, ιδίως δε στην περίπτωση που τα αδέλφια αυτά προέρχονται από διαφορετικούς γονείς".

Στο πλαίσιο, επομένως, αυτό η συναφής προς την ισχύουσα για την μητέρα προϋπόθεση είναι ο πολύτεκνος πατέρας να φέρει την αποκλειστική ευθύνη διατροφής των τέκνων του, κάτι που "δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση λόγω φύλου, δεδομένου ότι και η προϋπόθεση αυτή εντάσσεται στη μέριμνα του νομοθέτη για τη χορήγηση του επιδόματος στο πρόσωπο που, κατά τεκμήριο (μητέρα), ή αποδεδειγμένα (πατέρας, άλλο πρόσωπο με ευθύνη διατροφής των τέκνων) έχει την υποχρέωση διατροφής των τέκνων και διατηρήσεως της μεταξύ τους ενότητος", υπογραμμίζεται στη δικαστική απόφαση.

Ιδιαίτερα δε στην περίπτωση τέκνων από περισσότερους γάμους, όπου δεν υπάρχει μία "τυπική" πολύτεκνη οικογένεια, απαιτείται "ο πατέρας να πληροί την προϋπόθεση που θέτει ο νόμος, ώστε με τον τρόπο αυτό να υπάρχει μία κοινή αντιμετώπιση προς τα τέκνα με σκοπό την εξασφάλιση της επιδιωκόμενης ενότητας", προσθέτει ο Άρειος Πάγος.

Σύμφωνα με το ιστορικό της απόφασης, η επιτροπή εκδικάσεως ενστάσεων του ΟΓΑ απέρριψε αίτημα πατέρα τεσσάρων παιδιών να λάβει το επίδομα πολυτέκνων.

Συγκεκριμένα, ο πατέρας είχε δύο παιδιά από τον πρώτο του γάμο που λύθηκε νόμιμα το 1985 και δύο παιδιά από το δεύτερο γάμο του.

Ο ΟΓΑ επικαλούμενος ιδιωτικό συμφωνητικό με την πρώην σύζυγο του πατέρα, αρνήθηκε τη χορήγηση του επιδόματος επικαλούμενος ότι ο πατέρας έχοντας αποκτήσει άλλη, δεύτερη, οικογένεια δεν έχει αποκλειστική ευθύνη διατροφής των δύο παιδιών, τα οποία ζουν με τη μητέρα τους σε άλλη πόλη.

Όμως, η αιτιολογία αυτή, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, δεν είναι νόμιμη. Και αυτό γιατί σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση λύσης του γάμου, ο πατέρας έχει αναλάβει όλα τα μηνιαία έξοδα διατροφής, ένδυσης, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας των τέκνων του από τον πρώτο του γάμο, γεγονός που το επιβεβαιώνει και η πρώην σύζυγός του.